Je Ne Regrette Rien

Besteld:

En het is mooi. 

Als ge de kans krijgt ze live te zien, het is mindblowing. Both of them. 

Van een lichte Never Mind the Buzzcocksverslaving naar een zware Noel Fieldingobsessie. Het moet u maar overkomen. 

Lang geleden was er (weer eens) niets op televisie in Engeland tot mijn aandacht plots volledig naar een amusante muziekquiz ging. Uren van het internet afschuimen op zoek naar afleveringen gingen voorbij tot een deelnemer, een niet zo alledaags figuur, op het computerscherm verscheen. Never Mind the Buzzcocks werd op pauze gezet en biografieën van de ondertussen geïdentificeerde excentriekeling gelezen. Naast The Mighty Boosh (recentelijk zwaar herontdekt, zie vorige post), een serie gemaakt met een vriend, deed hij blijkbaar ook mee in een sympathieke kortfilm, “Sweet” genaamd. And that’s how I fell in love with Noel Fielding. Want het is niet omdat ge twintig zijt dat ge u niet af en toe eens moogt gedragen als een puber. 

En toen was er weer een maand voorbij… Maar ge ziet, dood is dit blogske nog niet. Al heeft het een paar keer op sterven gelegen, de laatste sacramenten worden uitgesteld totdat de sleur van het leven spontaniteit en verwondering in de weg staat. En dat is na twee jaar blijkbaar nog niet voorgekomen. Een chaotisch voorjaar is het al geweest, en beschouw dat maar als een understatement van formaat. Een fragmentarisch beeld van een overload impressies.

Helaas snel in de vergeetput geraakt, maar na een post van Tim weer helemaal meegetrokken in het universum van The Mighty Boosh. Dompel uzelf onder in het soort humor dat zich maar niet in een vakje laat stoppen.                                             
Al lang op het programma: Funny Games U.S. Een goede reden om mijn eerste indrukken van Decascoop op te doen. Hoewel de reden om de remake op groot scherm te gaan bekijken initieel halfgod Michael Pitt was, is er veel meer aan de film te beleven dan het sex-appeal van één acteur. Het inleven in de personages gebeurde, soms tegen wil en dank, bijna constant en hoewel de film geen gelijkenissen toont met Saw en soortgenoten, past hij ongetwijfeld in het genre “horror”.
Ook in de cinema, zij het dan UGC Brouckère: The Darjeeling Limited. Voor mensen die houden van ingewikkelde verhaallijnen en veel spannende actie wordt sterk aangeraden ver weg te blijven van deze aimabele prent (behalve als een naakte Natalie Portman u wel kan bekoren). De liefhebber van ongewone dialogen, opvallende beelden en aandacht voor detail zal daarentegen niet op zijn honger blijven zitten. Eerder neigend naar die laatste categorie van kijker is dit in mijn ogen een waar festijn, van begin tot einde. Respect, meneer Anderson.

De Veldstraat, bij mij vaak synoniem aan de Fnac, mocht ook rekenen op frequente bezoekjes. Resultaat hiervan: één laatste nieuwe van Be Your Own Pet, één ouder plaatje van Beirut en één nieuwe van The Black Keys. Verder nog gekregen: één boekje over kamperende übermarginalen (Gummbah) en één boekje over konijntjes die zelfmoord plegen (Bunny Suicides). 

Live werden Sons & Daughters, The Black Box Revelation, Soko, Jeffrey Lewis, Turner Cody en de heerlijke Adam Green bezocht. Foto’s binnenkort (lees: voor het einde van het jaar) op Flickr.

Iedereen weet het ondertussen: Polaroid stopt ermee. Er zijn van die rationele mensen die dat maar logisch vinden, het digitale tijdperk is voor hen niet tegen te houden. Dan zijn er ook van die nostalgische mensen, die hun polaroids koesteren en ze zelfs tot kunst verheffen. De jongen hieronder is volgens mij van het tweede type. Als gij dat ook zijt, help dan mee met het redden van Polaroid. 

Laten we dit ook eens gaan bezichtigen.  

Ik ga er eens passeren. Als ge ook zin hebt om beelden te gaan keuren, laat dan iets weten.

My simpsonizing days are over.

(via this guy) 

Neen, dat Frans accent is niet schattig. Ja, gij zijt een goedkoop afkooksel van Kate Nash, Lily Allen en your average emo-kid. Misschien dat Sarkozy u wel pakt als hij de gezangen van kinky Carla beu is, pas dan wel op dat ze u niet kjiieelt hé.   

En ziet er iemand de gelijkenissen tussen Sarkozy en Bruni en die twee geile konijnen in mijn banner hier bovenaan? Beauty and the beast enzo.